Τώρα εδώ που φτάσαμε, δεν είναι μόνο αλίμονο «σε αυτούς που δεν αγάπησαν ποτέ», όπως λέει και το λαϊκό άσμα, αλλά είναι τρείς φορές αλίμονο σε όλους εμάς που μάθαμε να λέμε «όχι» στον διπλανό μας που μας απλώνει ένα χέρι και μια αγκαλιά, ενώ είμαστε εντελώς ανίκανοι να πούμε έστω και ένα ΟΧΙ μια φορά στη ζωή μας σε οποιαδήποτε εξουσία που καταχράται την αξιοπρέπεια μας στη δουλειά, στο γραφείο, στο σπίτι μας..
Αυτό το ΟΧΙ λοιπόν κατά βάθος είναι ένα μεγάλο ΟΧΙ σε αυτόν τον απάνθρωπο πολιτισμό της αγοράς. Είναι ένα ΟΧΙ μόνο δικό μας και σε κανέναν δεν το χαρίζουμε. Δεν είναι το «όχι» των Μεταξάδων, των Γιωργάκηδων και κανενός πούστη λαού και καμιάς πουτάνας πατρίδας.. Είναι συγκεκριμένα το δικό σου και δικό μου ΟΧΙ, είναι μόνο για μένα και για σένα, για τους φίλους και τους αγαπημένους μας, έναν-έναν χωριστά και ονομαστικά, είναι και για τον διπλανό μας που μας απλώνει το χέρι.. Αυτοί συγκεκριμένα είναι η πατρίδα μας και καμιά άλλη πουτάνα πατρίδα δεν είναι δική μας. Η άλλη, είναι απλώς των άλλων και τους τη χαρίζουμε..
Αυτό το ΟΧΙ, το δικό μας ΟΧΙ, είναι η μοναδική οικονομική, πολιτική και κοινωνική λύση απέναντι στην πολύχρονη «εποπτεία» και κατοχή που μας περιμένει.. Είναι αυτό που υπαγορεύει η αξιοπρέπεια που μας απόμεινε. Σε τούτο τον πόλεμο η μόνη λύση πια και η μόνη αληθινή νίκη είναι η επανάκτηση των χαμένων εδαφών της αξιοπρέπειας μας. Είναι το ΟΧΙ που οφείλει να πει ο καθένας μας έστω και μια φορά στη ζωή του αν θέλει να ξεχωρίζει από τα ζώα..
πηγή: http://sofistis.wordpress.com
